بشایستن

لغت نامه دهخدا

بشایستن. [ ب ِ / ب َ ی ِ ت َ ] ( مص ) سزاوار بودن:
ازمحمد نام و خلق خوش بتو میراث ماند
گر بشایستی بماندی هم بتو پیغمبری.سوزنی.رجوع به شایستن شود.