لغت نامه دهخدا
بزگله. [ ب ُ گ َ ل َ / ل ِ ] ( اِ مرکب ) گله بزان. ( آنندراج ). گله بز خواه وحشی و خواه اهلی باشد. ( ناظم الاطباء ).
بزگله. [ ب ُ گ َ ل َ / ل ِ ] ( اِ مرکب ) گله بزان. ( آنندراج ). گله بز خواه وحشی و خواه اهلی باشد. ( ناظم الاطباء ).
گله بزان گله بز خواه وحشی و خواه اهلی باشد.