لغت نامه دهخدا
برهاء. [ ب َ] ( ع ص ) مؤنث أبره. بحال خود آمده بعد از بیماری و سرخ و سپید شده. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج، بُرْه. ( اقرب الموارد ). و رجوع به بَره شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟