برجوشیدن
مترادفها
جوشیدن، فوران کردن
متضادها
آرام گرفتن، فروکش کردن
لغت نامه دهخدا
برجوشیدن. [ب َ دَ ] ( مص مرکب ) بجوشش آمدن و جوشیدن. ( ناظم الاطباء ). غلیان. فور. فوران. ( ترجمان القرآن ):
بر اوج صعود خود بکوشد
از حد صعود برنجوشد.نظامی.تو سوز سینه مستان ندانی ای هشیار
چو آتشیت نباشد چگونه برجوشی.سعدی. || بیرون شدن. تندی: آب از چشمه برمیجوشد. ( از یادداشت مؤلف ).
- جوشیدن به گفتار؛ از سرخشم و به تندی سخن گفتن:
بگفتار با مهتران برمجوش
بزور آنکه بیش از تو با وی مکوش.اسدی.- جوشیدن دل؛ شوریدن:
برجوش دلا که وقت جوش است
گویای جهان چرا خموش است.نظامی.|| گرد آمدن. اجتماع کردن. به انبوهی گرد آمدن: و غوریان آنجا برجوشیدند. ( تاریخ بیهقی ). و ملاعین حصار غور برجوشیدند. ( تاریخ بیهقی ص 111 ). مبارزان هر دو صف چون زنبور بهم برجوشیدند. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
فرهنگ عمید
۱. جوشیدن، به جوشش آمدن.
۲. برافروخته شدن از خشم.
جمله سازی با برجوشیدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 با افزایش ناگهانی قیمت مواد اولیه، خشم و اعتراض مردم در خیابانها شروع به برجوشیدن کرد و به تظاهرات گستردهای در مرکز شهر تبدیل شد.
💡 وقتی آب در کتری به نقطه جوش رسید، شروع به برجوشیدن کرد و بخار داغ آن به سرعت فضای آشپزخانه کوچک را پر کرد.
💡 احساسات و هیجانات در قلب او چنان شروع به برجوشیدن کرد که دیگر نمیتوانست خشم خود را در برابر آن رفتار ناعادلانه پنهان کند.