برتوانستن

لغت نامه دهخدا

برتوانستن. [ ب َ ت َ ن ِ ت َ ] ( مص مرکب ) قادر شدن. توانستن:
دل برتوانم از سر و جان برگرفت و چشم
نتوانم از مشاهده یار برگرفت.؟