بذقطه تصویر معنی بذقطه لغت نامه دهخدا ( بذقطة ) بذقطة. [ ب َق َ طَ ] ( ع مص ) پراکندن مرد متاع و سخن را. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ). فرهنگ فارسی پراکندن مرد متاع و سخن را. کلمات مرتبط بیاعه مطح بهث مجهب مخالسه مبذقه
