بدیع الدین مدار

[ویکی فقه] بَدیع ُالدّین ِ مَدار، مشهور به قطب مدار و شاه مدار، از صوفیان مشهور شبه قاره هند می باشد.
درباره جزئیات زندگی وی اقوال گوناگون و گاه متضاد و حتی افسانه آمیزی وجود دارد، از جمله آن که تاریخ تولد وی را در منابع مختلف ۲۲۰ یا ۲۵۰ق /۸۳۵ یا ۸۶۴م، ۴۴۲ق /۱۰۵۱م و ۷۱۵ یا ۷۱۶ق /۱۳۱۵ یا ۱۳۱۶م، نقل کرده اند. اما با توجه به آن که تاریخ درگذشت او در همه منابع، سال های مختلف نیمه اول سده ۹ق ثبت شده است، تولد وی در ۷۱۵ یا ۷۱۶ق قابل قبول تر به نظر می رسد.
نسب و زادگاه
درباره نسب و زادگاه او نیز اختلاف نظر بسیار است. برخی او را متولد حلب و از قریشیان می دانند و نسب پدری وی را به صحابی معروف، ابوهریره، و نسب مادریش را به عبدالرحمان بن عوف می رسانند. بعضی دیگر وی را سید و از اولاد علی بن ابی طالب (علیه السلام) و یا از نوادگان امام محمدباقر (علیه السلام) دانسته اند، و برخی نیز او را یهودیی نو مسلمان، فرزند ابواسحاق یهودی ِ شامی خوانده اند.
استاد سلوکی
در بیش تر منابع استاد او در سلوک شخصی به نام شیخ محمد طیفور یا طیفورالدین شامی معرفی شده است که طریقه او به ابوبکر، و از طریق او به پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) می رسد. در برخی منابع نیز پیر طریقت خاصی برای شاه مدار قائل نشده، و او را اویسی دانسته اند.
علوم غریبه
...