لغت نامه دهخدا
بتلاء. [ ب َ ] ( ع ص ) زن منقطعه بنفسه. ( از اقرب الموارد ). || عُمره بتلاء؛ عمره ٔبدون حج. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || مرعلی بتلاء من رایه؛ ای عزیمة لاترد ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟