ببلیون

لغت نامه دهخدا

ببلیون. [ ب َ ب ِ ] ( اِخ ) همان بابلیون است که نام قدیم مصر و خصوصاً فسطاطبوده است، و در شعر عمران بن حطان آمده:
فساروا بحمداﷲ حتی احلهم
ببلیون منها الموجفات السوابق.( از معجم البلدان ).