باموت تصویر معنی باموت لغت نامه دهخدا باموت. ( اِخ ) از مرتفعات بعل و آن مکانی است در مملکت موآب. گمان میبرند که همان محلی است که الان آنرا کوه اتاروس گویند. ( از قاموس کتاب مقدس ). فرهنگ فارسی از مرتفعات بلع کلمات مرتبط یذبل بعلا کبشات المروه بیدواز طمام بامردی