بامبول زن
لغت نامه دهخدا
بامبول زن. [ زَ ] ( نف مرکب ) ( در تداول عامه ) حقه باز. مکار. مزور. کلک زن. رجوع به بامبول و ترکیبات آن شود.
فرهنگ فارسی
مکار و حیله گر
بامبول زن. [ زَ ] ( نف مرکب ) ( در تداول عامه ) حقه باز. مکار. مزور. کلک زن. رجوع به بامبول و ترکیبات آن شود.
مکار و حیله گر