باش داشتن

حضور داشتن، موجود بودن

نداشتن

باش داشتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) اقامت داشتن. سکونت داشتن. منزل داشتن: همچو مارانند که در خاک باش دارند. ( معارف بهاءالدین ولد ).

اقامت داشتن