بارچه

لغت نامه دهخدا

بارچه. [ چ َ ] ( اِ ) در لغت جغتایی بمعنی دیگرانست. نظامی فرماید:
بلبل عرشند سخن پروران
بارچه مانند همه دیگران.( از شعوری ج 1 ورق 190 برگ ب ).معنی و شاهد مشکوکست. || نام بعضی از اولیای مشهور ماوراءالنهر که بلقب آتا نیز معروف اند. ( ایضاً همان کتاب ورق 190 ).

فرهنگ فارسی

در جقتای یعنی دیگران است