تشیع در اندلس

[ویکی نور] «تشیع در اندلس»، ترجمه دو مقاله است که مقاله نخست را دکتر محمود علی مکی و مقاله دوم را دکتر عزّالدین عمر موسی نوشته و هر دو مقاله را حجت الاسلام رسول جعفریان (متولد 1343 ش) از عربی به فارسی ترجمه کرده و همراه با مقدمه و حاشیه هایی توضیحی و انتقادی منتشر کرده است.
مقاله اول بعدها به صورت کتابی به نام «التشیع فی الأندلس منذ الفتح حتی نهایة الدولة الأمویة» منتشر شد و مقاله دوم نیز مقدمه ای بر کتاب «دُرر السمط فی السبط» بوده است (مقدمه، ص 9-10).
این کتاب از مقدمه مترجم و دو مقاله به ترتیب ذیل تشکیل شده است: 1- تشیع اندلس از آغاز فتح آن تا پایان دولت اموی؛ 2- تشیع در اندلس.
درباره روش و محتوای این اثر چند نکته گفتنی است:
1. در صفحه عنوان کتاب نام نویسنده مقاله اول «محمود علی مکی» ذکر شده ولی در صفحه شناسنامه «محمود محمد مکی» آمده که نام اول صحیح است.

💡 با به راه فتادن لشکر همبستة ناصروندان، سیدرکابزن کیا می‌دانست برآیند آن رویارویی، شکست سخت سادات و نابودی توان سست، ولی روبه رو شد تشیع در گیلان است، سیدعلی کیا را واداشت که چندی تنکابن را رها کرده و به مازندران بازگردد و برآمدن خواسته‌هایش را به فرداها بسپارد..

💡 این سازمان در سال ۱۳۴۷ خورشیدی (۱۹۶۷ م) توسط سعید اختر رضوی در تانزانیا تشکیل شد. هدف عمده این سازمان تبلیغ اسلام و تشیع در میان افریقاییان منطقه است. مجله لایت به انگلیسی و صوت البلال به سواحلی متعلق به آن است.

💡 تغییر مذهب ایرانیان از تسنن به تشیع در طی سده‌های شانزدهم تا هجدهم میلادی در زمان حکمرانی سلسله صفویه به‌طور گسترده به وقوع پیوست و ایران را به مرکز تشیع در جهان تبدیل کرد. همچنین این اتفاق باعث این شد که شاخه اثنی عشری تشیع بر شاخه‌های زیدی و اسماعیلی که پیش از این درصد زیادی از شیعیان ایران از آن شاخه‌ها بودند، چیره گردد. ولی افراد کمی از سنی ها به دین اسلام پیوستند ولی اگر بپیوندند اینگونه است

💡 در پی این مسئله دبیرخانه دائرةالمعارف تشیع در طی نامه‌ای به خبرآنلاین، که در ۱۸ مرداد بر روی سایت قرار گرفت، به اشتباهات صورت گرفته اذعان کرد و آن‌ها را ناشی از خطای ویراستاران دائرةالمعارف دانست. در این نامه هیئت مدیره دائرةالمعارف تشیع وعده داد که در چاپ‌های جدید، این مطالب حذف خواهند شد.

💡 جنازه هوشنگ ابتهاج ۳ شهریورِ ۱۴۰۱ از آلمان به فرودگاه بین‌المللی امام خمینی رسید. تشیع در تهران آغاز شد و از صبح ۴ شهریور به مدّتِ ۱ روز از مقابل تالارِ وحدت و زیر درخت ارغوان ادامه داشت و ۵ شهریورِ ۱۴۰۱ پیکرِ شاعر با حضور فرزندانش و جمعی از مردم در باغِ محتشم به خاک سپرده شد.