لغت نامه دهخدا
باربنگاه. [ ب ُ ] ( اِ مرکب ) باربنه. جائی که در آن بار می ریزند. ( ناظم الاطباء ). بترکی، یوک یاب. ( دِمزن ). رجوع به فرهنگ رازی و شعوری ج 1 ورق 191 شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟