باربرنه

لغت نامه دهخدا

باربرنه. [ ب َ ن ِه ْ ] ( نف مرکب ) آنکه بار بر ستور نهد:
سالاربار مَطْران مه مرد جاثلیق
قسیس ْ باربرنه و ابلیس ْ بدرقه.سوزنی.