مداش

مداش. [ م َدْ دا ] ( ع ص ) رجل مداش الید؛ مرد سست دست. ( منتهی الارب ). سارقها. ( متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). که دستش را می دزداند.

مرد سست دست

💡 رجب سال ششم: رسول خدا صلى الله عليه و آله، (زيد بن حارثه ) را بهفرماندهى سريه اى بر سر (بنى فزاره ) كه در (وادى القرى ) عليه مسلمينفراهم شده بودند فرستاد. كار اين سريه با (بنى فزاره ) به زد و خورد كشيد وكسانى از اصحاب زيد به شهادت رسيدند و خود او از ميان كشته ها جان بدر برد. در اينسريّه بود كه (ورد بن عمرو بن مداش ) (219) به شهادت رسيد.(220)