لغت نامه دهخدا
بادشکام. [ دِ ] ( اِ مرکب ) بمعنی بادشفام است که سرخی بسیاهی مایل روی مردم باشد. ( برهان ). بادشفام است. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء: بادشفام ). رجوع به فرهنگ شعوری ج 1 ورق 176 ص آ و به باددژنام، بادژکام، بادژفام، بادژبام، بادشفام، بادشوام، بادشم، بادش شود.