لغت نامه دهخدا
بادریه. [ ی َ / ی ِ ] ( اِ ) نوعی از بادکش چوبین که در سقف خانه بیاویزند. ( آنندراج ). بادزن بزرگی از چوب که بسقف آویزان کنند وچون آنرا بجنبانند مگسها را بیرون کرده و هوای آنجارا تجدید نماید و آنرا بادفر نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بادفر و بادآفراه و مترادفات آن شود.
