بابا کمال جندی

بابا کمال جندی. [ ک َ ل ِ ج َ ] ( اِخ ) عارفی است. جامی آرد: چون خدمت باباکمال جندی در خدمت شیخ نجم الدین مرتبه تکمیل و کمال یافت حضرت شیخ خرقه بوی داد و گفت: در دریای ترکستان مولانا شمس الدین مفتی را فرزندی است که وی را احمدمولانا می گویند خرقه ما را بدو رسان و تربیت از وی دریغ مدار. چون باباکمال به جند رسید جمعی کودکان بازی میکردند و احمدمولانا چون هنوز کودک بود در میان ایشان بود اما بازی نمیکرد و جامه های ایشان نگاه میداشت، چون باباکمال را دید برخاست و استقبال وی کرد و سلام گفت و بعد از آن گفت ما جامه دیگران نگاه میداریم و شما جامه ما نگاه دارید. خدمت بابا وی را کنار گرفت و بخانه مفتی برد و گفت این فرزند را در کار من کن. مفتی گفت این فرزند مجذوب است شاید که خدمت شایسته نتواند کرد برادر خردتر وی دانشمند مولانا بغایت زیرک است و مؤدب. باباکمال گفت وی نیز با نصیب گردد ما بحواله شیخ بخدمت وی آمدیم. احمدمولانا در اندک فرصتی تربیتی تمام یافت و صیت کمالات وی منتشر شد و بسی از طالبان در صحبت وی تربیت یافتند و بمرتبه کمالات رسیدند... ( نفحات الانس چ هند ص 280 ).

[ویکی فقه] باباکَمال ِ جُنْدی، صوفی بزرگ سلسله کبرویه می باشد.
نام و نسب و تاریخ و محل ولادت و وفات او معلوم نیست.
استاد
تنها با دانستن اینکه استاد او شیخ نجم الدین کبری در ۶۱۸ق /۱۲۲۱م به دست مغولان کشته شده، می توان احتمال داد که باباکمال در نیمه دوم سده ۶ و نیمه اول سده ۷ق زندگی می کرده است.
سفربه ترکستان
از مهم ترین وقایع زندگانی باباکمال، سفرش به ترکستان در مقام خلیفگی نجم الدین کبری است، بدین شرح که نجم الدین کبری خرقه ای به وی داده، و او را روانه ترکستان ساخته است تا آن را به مجدالدین احمد، فرزند مولانا شمس الدین مفتی که از مریدان شیخ بوده است، بپوشاند و به تربیت معنوی او بپردازد.
شاگرد
...