ایه نسخ

آیه ناسخ

آیه نسخ. آیۀ نَسْخ
آیۀ ۱۰۶ سورۀ بقره: «هر آیه ای را که نسخ کنیم یا آن را فرو گذاریم، بهتر از آن یا همانندش را در میان آوریم، آیا نمی دانی که خداوند بر هر کار تواناست». این آیه در ردّ اعتقاد یا ادعای یهودیان که نسخ را در شریعت انکار می کردند، آمده است.
نیز ← ناسخ_و_منسوخ

[ویکی اهل البیت] آیه نسخ. آیه 106 سوره بقره/2 «آیه نسخ» نام گرفته است:
«مَا نَنسَخْ مِنْ آیَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَیْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَلَیَ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ»
خداوند در این آیه اعلام می دارد: هر حکمی را که نسخ کنیم یا به فراموشی بسپاریم، بهتر از آن یا مانندش را می آوریم. در شأن نزول این آیه گفته اند: چون خداوند برخی از احکام و دستورها را نسخ می کرد، یهودیان طعنه می زدند و می گفتند: محمد، دارای رأیی متین و محکم نیست؛ زیرا وقتی دستور و حکمی را بیان می کند پس از مدتی حکم و دستور دیگری برخلاف آن می آورد و خداوند این آیه را بر رد آنان نازل کرد.
به نقلی دیگر، یهودیان می گفتند: محمد اصحاب خود را به امری مأمور سپس آنان را از آن نهی می کند. اگر سخنان او وحی می بود، تناقضی در آن ها وجود نمی داشت و این آیه نازل شد. در معنای نسخ و نسیان در این آیه، مفسران به طور گسترده سخن گفته اند.