ایه 40 سوره نحل

[ویکی اهل البیت] آیه 40 سوره نحل. إِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَیْءٍ إِذَا أَرَدْنَاهُ أَنْ نَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ
ما به امر نافذ خود هر چه را اراده کنیم همین که گوییم موجود باش، همان لحظه موجود خواهد شد.
فرمان ما درباره چیزی چون اراده کنیم، فقط این است که به آن می گوییم: باش، پس موجود می شود.
ما وقتی چیزی را اراده کنیم، همین قدر به آن می گوییم: «باش»، بی درنگ موجود می شود.
فرمان ما به هر چیزی که اراده اش را بکنیم، این است که می گوییم؛ موجود شو؛ و موجود می شود.
(رستاخیز مردگان برای ما مشکل نیست؛ زیرا) وقتی چیزی را اراده می کنیم، فقط به آن می گوییم: «موجود باش!» بلافاصله موجود می شود.
Indeed, Our word to a thing when We intend it is but that We say to it, "Be," and it is.
For to anything which We have willed, We but say the word, "Be", and it is.