آیه ۳۹ سوره قلم چنین میفرماید: «أَمْ لَکُمْ أَیْمَانٌ عَلَیْنَا بَالِغَةٌ إِلَیٰ یَوْمِ الْقِیَامَةِ ۙ إِنَّ لَکُمْ لَمَا تَحْکُمُونَ». این آیه در مقام پرسش انکاری از مشرکان است و در واقع ادعای بیاساس آنان را به چالش میکشد. خداوند در این آیه از آنان میپرسد آیا شما نزد ما پیمانها و سوگندهای محکم و الزامآور تا روز قیامت دارید؟ مفهوم این پرسش آن است که آیا چنین تضمینی از سوی خدا وجود دارد که هر چه شما حکم کنید به نفع شما تحقق یابد؟ این بیان در حقیقت نفی هرگونه اختیار مطلق برای انسان در برابر اراده الهی و ردّ پندارهای باطل آنان است. آیه نشان میدهد که مشرکان گمان میکردند در پیشگاه خداوند دارای امتیاز و تعهد ویژهای هستند که آنان را از حسابرسی معاف میکند. در حالی که قرآن با لحنی استفهامی و توبیخی این تصور را کاملاً بیپایه و غیرواقعی معرفی میکند. بنابراین پیام اصلی آیه نفی هرگونه ادعای برتری و تضمین خیالی برای پیروان باطل در برابر عدالت الهی است. این آیه همچنین بر حاکمیت مطلق خداوند در داوری و نفی هرگونه استقلال در حکمگذاری انسانها تأکید دارد. در نتیجه، آیه ۳۹ سوره قلم بیانگر بطلان ادعای مشرکان و تأکید بر این حقیقت است که تنها اراده و حکم الهی در سرنوشت انسانها نافذ است.
ایه 39 سوره قلم
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 39 سوره قلم. أَمْ لَکُمْ أَیْمَانٌ عَلَیْنَا بَالِغَةٌ إِلَیٰ یَوْمِ الْقِیَامَةِ ۙ إِنَّ لَکُمْ لَمَا تَحْکُمُونَ
یا شما را بر ما (به عدم عقاب) عهد و سوگند دائمی تا روز قیامت است که هر چه حکم فرمایید به یقین بر شما فراهم است؟
یا شما را بر ما تا روز قیامت پیمان و سوگند استواری است که هر چه را به سود خود حکم کنید ویژه شماست؟!
یا اینکه شما تا روز قیامت سوگندهایی رسا گرفته اید که هر چه دلتان خواست حکم کنید؟
یا با ما پیمانی که به روز قیامت کشد بسته اید؛ که به هر چه حکم کنید حق شما باشد؟
یا اینکه عهد و پیمان مؤکّد و مستمرّی تا روز قیامت بر ما دارید که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟!
Or do you have oaths upon Us, extending until the Day of Resurrection, that indeed for you is whatever you judge?
Or have ye Covenants with Us to oath, reaching to the Day of Judgment, (providing) that ye shall have whatever ye shall demand?
