احظاء

لغت نامه دهخدا

احظاء. [ اِ ] ( ع مص ) تفضیل دادن بر. ترجیح نهادن بر. افزونی نهادن. || فضل و منت نهادن. || تحظیه. بهره مند کردن.

سحرخیز یعنی چه؟
سحرخیز یعنی چه؟
سرکه یعنی چه؟
سرکه یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز