ایات صفت تعجب

[ویکی فقه] آیات صفت تعجب. آیات صفت تعجب به آیه ۱۲ سوره صافات اطلاق می شود و یکی از آیات متشابه در باب صفات الهی می باشد.
آیات ۱۱و ۱۲ سوره صافات در باره قدرت الهی و تصور نادرست کفار نسبت به خداوند چنین می فرماید: (فاستفتهم اهم اشد خلقا ام من خلقنا انا خلقنا هم من طین لازب بل عجبت و یسخرون)؛ «پس (ای پیامبر ! از این کفر گرایان) بپرس که: آیا اینان از نظر آفرینش (مجدد) سخت ترند یا کسانی که پیش از اینان آفریدیم؟ به یقین ما آنان را از گلی چسبنده پدید آوردیم. بلکه (تو از حق ستیزی آنان) تعجب می کنی در حالی که(آنها) ریشخند می کنند! ».
صافات/سوره۳۷، آیه۱۱-۱۲.
مفاد این دو آیه، خطاب به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلّم و بیان شگفت زدگی آن حضرت است به خاطر حق ناپذیری و انکار معاد از سوی کافران.
انتساب صفت تعجب به خداوند
اما در بعضی قرائت ها، مثل قرائت حمزه و کسایی، «عجبت» - به ضمه- خوانده شده است، که مطابق این قرائت، صفت تعجب به خداوند نسبت داده شده است.در برخی احادیث هم این امر دیده می شود، مثل: (عجب ربکم من زللکم و قنوطکم)، و: (ان الله یعجب من الشاب اذا لم یکن له صبوة).
توجیه انتساب تعجب به خداوند
...