لغت نامه دهخدا
( آژنده ) آژنده. [ ژَ دَ / دِ ] ( نف ) آنکه گل میان دو خشت گسترد. || آنکه آجیده و آژده کند.
اژنده. [اَ ژَ دَ / دِ ] ( اِ ) گل میان دو خشت. ( آنندراج ).
اژنده
فرهنگ عمید
( آژنده ) آن که ملاط روی سنگ یا آجر می کشد.
فرهنگ فارسی
( آژنده ) ( اسم ) آنکه گل و شفته میان دو خشت یا دو سنگ گسترد.
گل میان دو خشت
