لغت نامه دهخدا
( آهودو ) آهودو. [ دَ / دُو ] ( نف مرکب / ص مرکب ) آهوتک. آنکه دویدنی چون آهو دارد:
یوزجست و رنگ خیز و گرگ پوی و غرم تک
ببرجه آهودو و روباه حیله، گوردن.منوچهری.
( آهودو ) آهودو. [ دَ / دُو ] ( نف مرکب / ص مرکب ) آهوتک. آنکه دویدنی چون آهو دارد:
یوزجست و رنگ خیز و گرگ پوی و غرم تک
ببرجه آهودو و روباه حیله، گوردن.منوچهری.
( آهودو ) دونده مانند آهو، آن که مانند آهو بدود، آهوتک.
( آهو دو ) ( صفت ) مانند آهو در دویدن آهو دو.