اهن جفت
لغت نامه دهخدا
( آهن جفت ) آهن جفت. [ هََ ج ُ ] ( اِ مرکب ) دستگاهی برای شیار کردن زمین کشت را، و آن آهنی است بر بن چوبی پیوسته و بگاوی بسته و چون کشاورز گاو براند آهن به زمین فروشود و بدرازا زمین را شکافد. گاوآهن. ایمر. ایمد. سپار. فدان. آهن شیار. آهن گاو. آهن آماج. آهن خیش. آماج. سنه.
فرهنگ معین
( آهن جفت ) ( ~. جُ ) (اِمر. ) گاوآهن.
فرهنگ عمید
( آهن جفت ) = گاوآهن
فرهنگ فارسی
( آهن جفت ) گاو آهن