لغت نامه دهخدا
( آنیه ) آنیه. [ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ اِناء. ظروف. آبدانها.
آنیه. [ ی َ ] ( ع ص ) تأنیث آنی. چیزی بغایت گرم. بغایت گرم.
( آنیه ) آنیه. [ ی َ ] ( ع اِ ) ج ِ اِناء. ظروف. آبدانها.
آنیه. [ ی َ ] ( ع ص ) تأنیث آنی. چیزی بغایت گرم. بغایت گرم.
( آنیه ) [ ع. ] ( اِ. ) جِ اناء، ظرف ها، آبدان ها.
( آنیه ) = انا
= انا
( آنیه ) ( اسم ) جمع: انائ ظرفها ظروف آبدانها.
ظرفها، جمع انائ
کلمه انکار است بمعنی نه
اسم: آنیه (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: āniye) (فارسی: آنيه) (انگلیسی: aniye)
معنی: از واژه های قرآنی، ظرف ها، جمع اناء، ظروف
آنیه (کمون). آنیه ( به فرانسوی: Anhiers ) یک کمون در فرانسه است که در canton of Douai - Nord واقع شده است. آنیه ۱٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
[ویکی الکتاب] آنیه. ریشه کلمه:
انی (۸ بار)