لغت نامه دهخدا
انکاث. [ اَ ] ( ع ص ) حبل انکاث؛ رسن گسسته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) ج ِ نِکْث. ( از اقرب الموارد ). رجوع به نکث شود.
انکاث. [ اَ ] ( ع ص ) حبل انکاث؛ رسن گسسته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِ ) ج ِ نِکْث. ( از اقرب الموارد ). رجوع به نکث شود.
حبل انکاق رسن گسسته