واژه «انغیاض» در زبان عربی و در متون لغوی کهن به معنای کاهش یافتن و فروکش کردن آب در زمین به کار رفته است و حالتی را توصیف میکند که آب از سطح زمین جمع شده یا در خاک فرو میرود. در این مفهوم، زمین مانند ظرفی تصور میشود که آب را در خود جذب میکند و به تدریج از دیده پنهان میسازد. لغتنامههای قدیمی این واژه را به معنای کم شدن آب نیز آوردهاند و آن را معادل نوعی کاهش طبیعی در حجم یا سطح آب دانستهاند. در برخی توضیحات، «انغیاض» به معنای فروبردن زمین آب را نیز بیان شده است که نشاندهنده عمل جذب و پنهانسازی آب در بستر خاک است. این واژه همچنین به طور کلیتر برای هر نوع کاهش و نقصان در مقدار یک چیز نیز به کار رفته است. از نظر کاربرد زبانی، این واژه بیشتر در متون قدیم و منابع لغوی دیده میشود و در زبان امروزی کاربرد رایج ندارد. مفهوم آن در اصل به پدیدههای طبیعی مانند خشک شدن تدریجی آب یا جذب آن در زمین مربوط میشود. در متون ادبی و علمی قدیم، چنین واژههایی برای توصیف دقیق تغییرات طبیعی به کار میرفتهاند. «انغیاض» از نظر معنایی تصویری از ناپدید شدن آرام و تدریجی آب را در ذهن ایجاد میکند که با فرآیندهای طبیعی سازگار است. در مجموع، این واژه به معنای کم شدن، فروکش کردن و فرو رفتن آب در زمین است و یکی از واژگان کهن عربی در توصیف پدیدههای طبیعی به شمار میآید.
انغیاض
لغت نامه دهخدا
انغیاض. [ اِ ] ( ع مص ) کم گردیدن آب و بزمین فرورفتن آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). کم شدن آب. ( تاج المصادر بیهقی ) ( مجمل اللغة ). فروخوردن زمین آب را. ( صراح اللغة ). کم شدن و نقصان یافتن. ( از اقرب الموارد ).