لغت نامه دهخدا
الفقست. [ ] ( اِخ ) النقشت. پسر عمادالدوله توران یا توزان، حاکم رها و قزوین در عهد سلجوقیان. در تاریخ گزیده ( چ لندن ص 446 ) آمده: و عمادالدوله توران رابه رها و قزوین فرستاد ( ملکشاه ) و بعد ازو پسرش الفقست حکومت کرد. و در جای دیگر ( ص 463 ) چنین آمده: برادرش سلطان مسعود در سنه اربع عشر و خمسمائه ( 514 هَ. ق. ) بظاهر همدان با او مصاف کرد منهزم بگرگان رفت و در صفر سنه خمس و عشر با ری آمد اتابک شیرگیر والنقشت بن توزان از قزوین بدو پیوستند... - انتهی.
