الشکور
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
شکر (۷۵ بار)
«شکر» در اصل به معنای اعتراف به نعمت است. و «راغب» در «مفردات» می گوید: «شکر» همان تصور نعمت و اظهار آن است. بعضی گفته اند: در اصل «کَشر» به معنای «کشف» (بر وزن آن) بوده است، سپس مقلوب گشته و «شکر» شده است، و نقطه مقابل آن «کفر» است که فراموشی نعمت و پوشاندن آن می باشد. سپس، به تقسیم «شکر» به شعب سه گانه: «شکر قلب» یعنی اندیشه درباره نعمت، و «شکر زبان» یعنی ثنا گفتن بر منعم، و «شکر سایر اعضا» یعنی قدردانی و پاسخگوئی در برابر نعمت، پرداخته است.
جمله سازی با الشکور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مؤمنان در هنگام نیایش، همواره خداوند را با نام الشکور ستایش می‌کنند و از بخشش و قدرشناسی بی‌پایان او در برابر اعمال نیکشان سپاس می‌گزارند.
💡 ایمان به صفات خداوند از جمله الشکور، به انسان کمک می‌کند تا در مسیر درست زندگی، با قلبی سپاسگزار و امیدوار به پاداش الهی گام بردارد.
💡 برای رسیدن به مقام معنویت، لازم است که انسان همواره در برابر تمام نعمت‌های ریز و درشت زندگی، به درگاه خداوند الشکور توجه و شکرگزاری نماید.
