واژه «اقعب» جمع «قَعب» به معنای کاسهای بزرگ، گود و عمیق است که معمولاً برای سرو غذا یا مایعات استفاده میشود. این کاسه به قدری بزرگ است که میتواند یک نفر را به طور کامل سیر کند. در منابع مختلف، این واژه به عنوان یک اصطلاح در زمینههای مختلف غذایی و آشپزی به کار میرود. در فرهنگ لغت «منتهی الارب» و «ناظم الاطباء»، «اقعب» به عنوان یک نوع ظرف یا کاسه معرفی شده که به دلیل اندازه بزرگش، میتواند مقدار زیادی از غذا یا مایعات را در خود جای دهد. این واژه به نوعی به مفهوم فراوانی و کثرت نیز اشاره دارد، زیرا ظرفی که میتواند یک نفر را سیر کند، نشاندهندهی تأمین نیازهای غذایی و رفاهی است. در زبان فارسی، این واژه ممکن است به عنوان یک اصطلاح قدیمی در متون ادبی و تاریخی نیز به کار رفته باشد و به نوعی به فرهنگ غذایی و سنتهای مربوط به آن اشاره کند.
اقعب
لغت نامه دهخدا
اقعب. [ اَ ع ُ ] ( ع اِ ) ج ِ قَعب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بمعنی کاسه مغاک بزرگ درشت یا کاسه ای که یک کس را سیر کند. ( آنندراج ). رجوع به قعب شود.