اقحد

لغت نامه دهخدا

اقحد. [ اَ ح ُ ] ( ع اِ ) ج ِ قَحَدَه، بمعنی بن کوهان یا کوهان یا میان تهیگاه آن. ( منتهی الارب ).
اقحد. [ اَ ح َ ]( ع ص ) شتر پهن کوهان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).