لغت نامه دهخدا
اقحاح. [ اَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ قُح. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). محض و خالص و بی آمیغ. گویند: رجل قح و عربی قح و عربیة قحة و اعراب اقحاح و عبد قح؛ ای محض خالص. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به قح شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟