افدیدن

واژه «افدیدن» در زبان فارسی به معنای شگفتی کردن و تعجب نمودن است و برای بیان حالتی به کار می‌رود که انسان در برابر یک رویداد، سخن یا پدیده غیرمنتظره دچار حیرت و شگفتی می‌شود. این واژه در متون کهن فارسی بیشتر استفاده می‌شده و بیانگر واکنش ذهنی و احساسی انسان در برابر چیزی است که با انتظار یا تجربه قبلی او هماهنگ نیست. هنگامی که فردی «افدیدن» را تجربه می‌کند، در واقع ذهن او از شدت تعجب درگیر شده و برای لحظه‌ای دچار مکث یا حیرت می‌شود. این حالت می‌تواند نسبت به یک اتفاق مثبت، منفی یا حتی عجیب و غیرعادی ایجاد شود و بستگی به شرایط دارد. در منابع لغوی قدیمی، این واژه به صورت‌های مختلفی مانند تعجب کردن، شگفتی نمودن و حیرت داشتن تعریف شده است. «افدیدن» بیشتر در زبان ادبی و متون قدیمی دیده می‌شود و در گفتار امروزی کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. این واژه نشان‌دهنده یکی از واکنش‌های طبیعی انسان در برابر ناشناخته‌ها و پدیده‌های غیرمنتظره است. بنابراین «افدیدن» به معنای دچار شگفتی و تعجب شدن در برابر یک موضوع یا رویداد غیرمنتظره است که ذهن انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

لغت نامه دهخدا

افدیدن. [ اَ دَ ] ( مص ) شگفتی کردن و تعجب نمودن. ( ناظم الاطباء ). شگفتگی کردن و تعجب نمودن باشد.( مؤید الفضلاء ). شگفتگی نمودن و تعجب کردن باشد. ( آنندراج ). شگفتی و تعجب است. ( انجمن آرای ناصری ). شگفتی کردن و تعجب نمودن. ( فرهنگ اسدی ) ( برهان ). تعجب کردن. ( غیاث اللغات ). شگفتی کردن. ( شرفنامه منیری ).

فرهنگ معین

(اَ دَ ) (مص ل. ) تعجب نمودن.

فرهنگ عمید

شگفتی کردن، تعجب کردن.

ویکی واژه

تعجب نمودن.