افتدن

افتدن. [ اُ ت َ دَ ] ( مص ) مخفف افتادن باشد. ( آنندراج ) ( فرهنگ فارسی معین ). افتادن. ساقط شدن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به افتادن شود.

= افتادن

( مصدر ) ( افتاد افتد خواهد افتاد بیفت افتنده افتاده ) ۱ - از بالا بپایین پرت شدن بزمین خوردن سقوط کردن. ۲ - از پا در آمدن ساقط شدن سقط شدن.