لغت نامه دهخدا
( آفتاب گین ) آفتاب گین. ( ص مرکب ) آفتاب گن. آفتاب ناک: شمس یومنا؛ آفتاب گین شد روز ما. ( زمخشری ).
- روزی آفتاب گین؛ بی ابر. صحو.
افتاب گین
فرهنگ عمید
( آفتابگین ) دارای آفتاب، روز آفتابی.
فرهنگ فارسی
( آفتاب گین ) آفتاب ناک
( آفتابگین ) ( صفت ) آفتابناک دارای آفتاب: روز آفتابگین.
