لغت نامه دهخدا
اعطال. [ اِ ] ( ع مص ) خالی کردن و واگذاشتن چیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
اعطال. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ عَطَل، بمعنی گردن، هر چیز خالی، کالبد و خوشه خرما. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). ج ِ عَطَل، بمعنی شخص و گردن و بی زیوری و خوشه خرما. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عَطَل شود. || ج ِ عُطُل، بمعنی زن بی پیرایه و بی زیور و اسب و شتر بی گردن بند و بی رسن بی داغ و نشان و مرد بی ساز و سلاح. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). و رجوع به عُطُل شود.
