اظان

لغت نامه دهخدا

اظان. [ اِ ] ( اِخ ) موضعی است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). و چنانکه در لسان العرب آمده است، شعر ابن مقبل:
تأمل خلیلی هل تری من ظعائن
تحملن بالعلیاءفوق اظان.
را شاهد برای اظان هم آورده اند. رجوع به اطان شود.