اصل اشتقاق

اصل ریشه‌شناسی

[ویکی فقه] اِشْتِقاق، اصطلاحی در دستور زبان عربی است.
این علم شباهت فراوانی با علم صرف دارد. و کلمات را از این جهت که تداوم اصل و کدام فرع آن است بررسی می کند. و نیز این که این فرع چگونه از آن اصل حاصل شده است.
معنای لغو و اصطلاحی
اشتقاق در لغت به معنی بر گرفتن بخشی از یک چیز است این کلمه تقریباً معادل علم ریشه شناسی، و در اصطلاح دانشمندان عرب در آوردن یک لفظ از لفظی دیگر است به شرط مناسبت در معنی و ترکیب، و مغایرت در ساخت. با توجه به این تعریف می توان گفت که اشتقاق خاستگاه یک واژه را مورد بررسی قرار می دهد و به دنبال روابط میان واژگانی است که به نوعی با یکدیگر پیوند آوایی و معنایی دارند.
منبع شناسی
موضوع اشتقاق از دیرباز توجه بسیاری از دانشمندان و زبان شناسان عرب را به خود معطوف داشته است و از ابتدای سده ۲ق تألیف در این زمینه آغاز می گردد.
← افرادی که سیوطی نام برده
...