اصبوحه تصویر معنی اصبوحه لغت نامه دهخدا ( اصبوحة ) اصبوحة. [ اُ ح َ ] ( ع اِ ) اول روز. ( قطر المحیط ). صباح: اتیته اصبوحة کل یوم؛ یعنی آمدم او را صباح هر روز. ( منتهی الارب ). بامداد. ( ربنجنی ). ج، اصابیح. ( مهذب الاسماء ). کلمات مرتبط صباح کردن الصبح اصیده غداه غد سعو ابن صبح اصفیه