لغت نامه دهخدا
اشطان. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ شَطَن، بمعنی ریسمان. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به شطن شود.
اشطان. [ اِ ] ( ع مص ) دور کردن کسی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
اشطان. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ شَطَن، بمعنی ریسمان. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به شطن شود.
اشطان. [ اِ ] ( ع مص ) دور کردن کسی. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).