اشحاء
لغت نامه دهخدا
اشحاء. [ اِ ] ( ع مص ) باز کردن دهان را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
اشحاء. [ اَ ش ِح ْ حا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شحیح. ( منتهی الارب )( آنندراج ) ( ترجمان علامه جرجانی ص 60 ). تنگدستان.
جمله سازی با اشحاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در برخی متون فلسفی پیچیده، بحث درباره اشحاء مختلف وجود دارد که نشاندهنده تجلیهای گوناگون حقیقت در سطوح مختلف هستی و واقعیتهای مادی است.
💡 فیلسوفان سعی داشتند با تحلیل اشحاء و موجودات مختلف، ساختار کلی جهان و ارتباط میان ماده و روح را در چارچوبهای منطقی تبیین نمایند.
💡 درک دقیق اشحاء و ماهیت آنها نیازمند مطالعه عمیق در حوزههای متافیزیک و معرفتشناسی است تا بتوان از مفاهیم انتزاعی به واقعیتهای عینی رسید.