لغت نامه دهخدا
اشترزهره. [ اُ ت ُ زَ رَ / رِ] ( ص مرکب ) نامرد و ترسنده. ( آنندراج ). ترسو و تنبل. ( شعوری ج 1 ص 149 ). اشتردل. رجوع به اشتردل شود.
اشترزهره. [ اُ ت ُ زَ رَ / رِ] ( ص مرکب ) نامرد و ترسنده. ( آنندراج ). ترسو و تنبل. ( شعوری ج 1 ص 149 ). اشتردل. رجوع به اشتردل شود.
بددل و ترسو، اشتردل.
( صفت ) اشتردل.