اسکاوند
لغت نامه دهخدا
اسکاوند. [ اَ وَ ]( اِخ ) سکاوند است و آن کوهی باشد نزدیک بسیستان، و معرب آن سجاوند است. ( برهان ). رجوع به سکاوند شود.
اسکاوند. [ اَ وَ ]( اِخ ) سکاوند است و آن کوهی باشد نزدیک بسیستان، و معرب آن سجاوند است. ( برهان ). رجوع به سکاوند شود.