اسهاء

لغت نامه دهخدا

اسهاء. [ اِ ] ( ع مص ) ساختن و بنا کردن سَهْوة را: اَسْهی ̍ اِسهاءً. ( منتهی الارب ). رجوع به سهوة شود.
اسهاء. [ اَ ] ( ع اِ ) رنگها. واحد ندارد. ( منتهی الارب ).