استیاف

لغت نامه دهخدا

استیاف. [ اِ ] ( ع مص ) بوئیدن. ( منتهی الارب ). بوی کردن چیزی را. انبوهیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). || همدیگر را شمشیر زدن و کشتن.( منتهی الارب ). یکدیگر را با شمشیر زدن. هلاک کردن.

میسترس یعنی چه؟
میسترس یعنی چه؟
اویس یعنی چه؟
اویس یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز