استصحاب موضوعی

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] استصحاب موضوعی به حکم به بقای موضوعِ حکم شرعی اطلاق می شود.
استصحاب موضوعی، مقابل استصحاب حکمی است و به استصحابی گفته می شود که مستصحب آن، موضوعی خارجی است، مانند: استصحاب حیات زید، عدالت بکر، رطوبت لباس و کر بودن آب حوض. در این گونه موارد، به نظر مشهور متأخرین، اگر مستصحب، اثر شرعی مستقیم داشته باشد، استصحاب جاری است؛ ولی بنابر نظر مشهور قدما، فرقی میان آثار و لوازم شرعی و غیر شرعی، و با واسطه یا بدون واسطه نیست، بلکه کلیه لوازم بر این مستصحب مترتب می گردد.

جمله سازی با استصحاب موضوعی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 استصحاب موضوعی بر تداوم خودِ موضوع یا ماهیت چیزی که حکم بر آن مترتب شده تمرکز دارد، نه لزوماً بر خودِ حکم یا صفت آن.

💡 در مباحث استدلالی، استفاده از استصحاب موضوعی به معنای فرض کردن باقی بودن همان موضوعی است که در گذشته مورد بحث و حکم قرار گرفته بود.

💡 وقتی شک می‌کنیم که آیا ماهیت یک شیء تغییر کرده است یا خیر، از استصحاب موضوعی استفاده می‌کنیم تا وضعیت قبلی آن را در حکم لحاظ کنیم.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران